گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود عاشقی را که چنین باده شبگیر دهند کافر عشق بود گر نشود باده پرست

گر بیدل و بی دستم وز عشق تو پابستمبس بند که بشکستم، آهسته که سرمستم در مجلس حیرانی، جانی است مرا جانیزان شد که تو می دانی، آهسته که سرمستمپیش آی دمی جانم، زین بیش مرنجانمای دلبر خندانم، آهسته که سرمستمساقی می جانان بگذر ز گران جاناندزدیده ز رهبانان ، آهسته که سرمستم رندی و چو من فاشی، بر ملت قلاشیدر...

امام امد